Sinds kort hebben mijn ouders thuis een pingpongtafel. Die staat nu op zolder en die had daar eigenlijk al veel langer mogen staan. Om net iets actiever te kunnen spelen, werd het nodig om die zolder op te kuisen. Een groot deel van de rommel was van mij, dus ik was genoodzaakt om vrijwillig een handje toe te steken. Cursusen van een lang vervlogen informaticarichting werden deugdzaam weggesmeten. Heel wat prehistorisch computermateriaal kreeg een enkele rit richting containerpark.

Een nutteloze collectie Ice Tea blikjes werd deskundig compact gemaakt. Uit het verleden leert men … bij deze een gouden raad: Begin er niet aan … noch aan Informatica, noch aan een collectie Ice Tea blikjes!

Mijn blog is tegenwoordig een beetje doods, maar niet helemaal, want als je er zoals Zofie een stokje tegen smijt, dan gebeurt er nog eens iets …

1. Laatst verstuurde SMSje:
“Ah, dju, ik zit nu al op den trein”

2. Laatst eetbare voorwerp in mijn mond
SPA & Fruit fresh orange … koop ik nooit meer! Bèh!

3. Laatste Copy/Paste
“Gefaald om nog nipt tussen een automatische sluitende poort te rijden met de fiets.”

4. Laatste Film die je in de cinéma zag.
“Yes Man”, leuke film in al even leuk gezelschap.

5. Laatste waaraan je geld uitgaf.
Tarte Tatin.

Ik gooi met niets, dat past beter bij mijn passieve toestand tegenwoordig …

Begin vorig weekend kreeg ik een last minute uitnodiging van D. om nog eens uit het dak te gaan op een kozzmozz feestje in De Vooruit. Deze keer van het merk Electron en het werd enorm gesmaakt. Ondanks dat ik in de vooravond al in het sop gehangen had, werd het toch weer redelijk vroeg in de ochtend. Meteen ook een halve afspraak gemaakt om ook eens het Retro Acid recept uit te testen binnen een paar weken. Het zal mij benieuwen.

Maar ik luister gelukkig niet alleen naar electro. Deze nieuwe pareltjes in het kraakverse 2009 kunnen mij al heel hard smaken! En van deze krijg ik terug een beetje zin om toch eens eindelijk dansles te volgen … maar wanneer ga ik dat doen?

En verder was er dit weekend natuurlijk ook de lang verwachte #MWBBQ zoals je dat blijkbaar tegenwoordig moet noemen. Een hashtag … een mens leert nog eens iets bij op een zaterdagavond. Ook dat blijkbaar heel wat mensen tegenwoordig met miniminimini-computertjes rondlopen om digitaal te handshaken. Dat heet dan weer een poken. Ik ben een gadgetmens, maar eerlijk gezegd, ik heb het er niet zo voor. Een beetje te oppervlakkig naar mijn zin. Eervolle vermeldingen zijn voor the man with the plan en the joker …