Binnen 2 maanden is het weer zo ver … een nieuwe blogbecue dankzij dit heerschap. Ik zou het hier allemaal nog eens uit de doeken kunnen doen maar check het vooral zelf uit. En vooral … kom zeker ook af!

Het is oud nieuws maar ik wil toch even hierop een reactie geven.

Een publiek persoon die in een publieke plaats een heel land vertegenwoordigd, heeft een verantwoordelijkheid tegenover heel dat land. Als die verantwoordelijkheid het laat afweten, moet dit kenbaar gemaakt kunnen worden aan de betrokken personen die hij vertegenwoordigd en dus de inwoners van dat land.

Bloggen is een nieuwe communicatiemiddel dat steeds meer aan belang wint. Nieuws, reclame, getuigenissen, beoordelingen, … Zaken waar producenten, bedrijven, publieke personen, groeperingen, … steeds meer rekening mee zullen moeten houden.

Bloggers zijn de publieke opinie, de maatschappij waar bedrijven, regeringen en andere rekening moeten mee houden. Ondanks het feit dat bloggers deel publieke opinie zijn, zijn ze ook direct gevoelig aan de publieke opinie zelf en hebben ze op hun beurt net als bedrijven en regeringen een verantwoordelijkheid ten opzichte van de maatschappij.

Het blijft een subjectief iets. Persoonlijk sta ik volledig achter de blogster. Ik zou zelf nog snel even mijn fototoestel erbij gehaald hebben. Al was het maar om mijzelf in te dekken. Wat zou jij gedaan hebben?

Update:
En denk hier nog maar eens over na!
Ik citeer de homepage van Pieter De Crem:

“Het contact met u is steeds de toetssteen voor mijn politiek engagement. Politiek is in wezen een dialoog met de burger. Dit gesprek tussen u en mij verloopt op vele wijzen. Het internet helpt hierbij om de kloof tussen burger en politicus, tussen realiteit en beleid zo klein mogelijk te maken.”

In navolging van Zofie en omdat ik het gisteren toevallig terug zag, mijn Youtube-kippenvelmoment! Luister vooral naar het publiek!

Hebben jullie zo’n kippenvelfilmpje op Youtube?

ToDo lijstjes … ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Ik heb ze keihard nodig, maar anderzijds heb ik zo’n moeite om ze bij te houden en op één of andere manier ook even “dwingend” te maken als iets op je agenda. “Gewoon in de agenda zetten!” hoor ik jullie al roepen, maar zaken die in mijn ToDo lijstje zitten zijn ofwel te klein (factuur afgeven bij X) of te groot (immo-markten verkennen) en hebben meestal ook geen deadline. Het zijn dus gewoon alle zaken die niet zo direct in een agenda passen. Momenteel probeer ik de “post-it-wall”. Eens zien of dat werkt. Hebben jullie nog leuke ToDoTips?

Maandag dacht ik er nog aan om een gezellige dikke winterbaard te laten staan. Ik was trouwens al aardig op weg. Woensdag werd die baard al vervelend en kriebelde veel te veel. Ik kreeg er zelf uitslag van! Maar pas donderdag vond ik de tijd om mij er van te ontdoen. Maar toen kreeg ik het idee om een ringbaartje over te laten. Nog nooit geprobeerd. Ik vond het nog meevallen. Maar toen ik deze morgen veel te laat opstond, vond ik het maar degoutant lelijk en heb ik maar besloten om weer alles af te scheren. Buiten dat sikje onder mijn lip … dat blijft … Hoe hebt u uw baard het liefst? Jup, de vrouwelijke lezers mogen ook antwoorden, maar dan liefst niet over hun eigen baard …

Waarvan dit een Wordle is?
(ik vind het in ieder geval een mooi tekst)

De blogmicrobe is uit het lijf. That’s for sure. Het is zo erg dat bloggen op mijn ToDo lijstje komt! Ofwel blijft het hier in de toekomst zo stil … ofwel ga ik bloggen als Zofie. Korte kleine berichtjes als een dagboek voor mezelf. Zo stonden al een paar zaken op mijn ToDo lijstje en ga ik ze hier toch nog even verzameld afhandelen.

Londen was schitterend, prachtig weer, the phantom was suppermooi, joggen door Hyde Park als een echte londenaar, verkeerd wandelen, metro’s nemen en koffie drinken. Onderandere ook in Whiteleys. Een héél schoon gerenoveerd winkelcentrum in de buurt van Nothing Hill waar ons hotel was.

Afgelopen week Loft gezien die niet de overtreffende trap geworden is maar gewoon een goeie belgische film. De Indringer, De Zaak Alzheimer en Man Zkt Vrouw vond ik beter.
Vorige week zag ik ook Quantum Of Solace en deze kon me al helemaal niet bekoren. Bij deze leg ik er mij bij neer, ik ben geen fan van 007 of toch niet van de nieuwe. Ik heb enkel nog maar de 2 laatste gezien.

Naast het ontgoochelende filmnieuws uit de zalen, heb ik wel supernieuws uit de homecinema. La Stanza del figlio! Weer zo’n prachtige italiaanse film! Een aanrader voor wie van La Meglio Gioventu hield. Ik heb blijkbaar een zwak voor mooie spaanse of italiaanse films.

Ik heb vandaag nog niets gehoord, geen nieuws op radio of TV. Het moet vreselijk zijn voor hen die noodgedwongen de nieuwsstroom vandaag moesten doorstaan. Ik maak er mij niet druk in, ik kan er toch niets aan doen. Ik zal er mij misschien wel druk in maken als ze de verkeerde kiezen. Ik hoop dat ze zich in Amerika geen derde keer moeten verontschuldigen tegenover de rest van de wereld (met Internet).