Na een angstaanjagende week op het werk, waarin mijn ToDo lijst verdubbelde in plaats van halveerde, ben ik keihard het weekend in gedoken. Geen plannen, maar toch met één iets in het achterhoofd, deze week vergeten. En daarom nam ik er die andere todo-list nog eens bij. Ik merkte op dat onderhand toch wel al 10 sites van mijn hand online staan, waaronder deze meneer, dit nieuwe historische gebouw in Gent, deze gezellige verblijfplaats in de Ardennen en ook deze winternozems. Ik ben ondertussen ook in Zweden geweest. En nu ik toch bezig was met de lijst, heb ik vandaag meteen nog maar iets van de lijst gedaan. Ik reed vandaag 50km in minder dan 2u tijd. En dat ging vlot, dus wordt het doel aangepast naar een trip van 100km fietsen, want wandelen, dat ging niet zo goed, maar dat stond dan gelukkig ook niet mijn todo-list.

Fietsen is fietsen … maar hoe is fietsen?

De goesting heeft het deze zomer dan toch eindelijk gehaald. Gesteund met wat eco-cheques en enkele einde-reeks-modellen bij de plaatselijke fietsenboer, heb ik mij dan toch een koersfiets gekocht. Net op tijd, want de zomer doet precies net nog een kleine inspanning zijn naam eer aan te doen.

Dit weekend werd er ook keihard gewandeld. Daarvoor werd ik vooral gek verklaard, maar uiteindelijk kreeg ik toch leuke aanmoedigingen onderweg. In mijn hoofd telde ik de kilometers tot honderd, maar kennelijk kon mijn knie maar tot 40 tellen. Hierdoor werd het voor mij toch vooral een nachtelijke wandeling van 9 uur.

En voor de rest wordt er tegenwoordig vroeg opgestaan en hard gewerkt en ook wel een beetje met wantrouwen gekeken naar haar nieuwe hobby. Trouwens, muziekliefhebbers … grooveshark, … goedkoper dan last.fm maar zonder de dwang-neurotische statistieken ….

Ik doe iets nuttigs en open mijn WordPress sinds lang, om de spam uit te kuisen. 52 berichten over zetelverkopen, blauwe pillen en onverstaanbare russische sites, …

De “Write” knop staart me na al die maanden nog altijd even aanlokkelijk aan, maar ik weet niet waarover geschreven … maar ik klik toch. Want dan kan ik je misschien vertellen over de super leuke tijd die ik gehad heb tussen dit en mijn vorige blogpost.

Zoals in eind Juni bijvoorbeeld. Toen ging ik fietsen in Heverlee. Het zou ongeveer 60km worden, waar de wegen niet noodzakelijk plat zouden liggen, dus ik zocht een degelijk fiets en vond een prachtige roze koersfiets bij mijn neef. Sindsdien wil ik zo’n ding. Niet in het roze, maar wel van het type koersfiets. Ik schuim nu fietswinkels af om mijn licht op te steken want ik ken daar niets van. Zo’n dingen kosten enorm veel, dus mag het gerust ook een tweedehandsfiets worden.

Of zoals begin Juli. Toen ik met mijn schat voor een grote week door Zweden ging trekken. Eindelijk! Ik vermoed dat iedereen me ondertussen voor geweest is. Maar ik ben er geraakt en ben er zowaar nog meer van gaan houden. Al Couchsurfend trokken we rond Vattern. (Wordt uitegesproken als Wetteren).

We zagen miniatuurtuinen, een prachtig natuurpark en dronken iets in het kasteel van Örebro. Chocolade en andere verwennerij was ons deel in Hjo! Slapen in de toren van een klein kasteel, kajakken en peddelen op ijskoud water en hapen op prachtig fotomateriaal van onze host. Tussendoor aten we uit tubes en genoten we in Jönköping van lange klare nachten. We kampeerden op een verlaten strand op een eiland, met pier en bbq en helder drinkbaar water! We eindigden in Norrköping met een festival met een vreemd publiek met al even vreemde drinkgewoontes en wandelden door de oude industriële binnenstad.

Misschien vertel ik jullie later nog wel meer … maar nu ben ik uitverteld en duik ik terug in mijn boek.

We gingen voor 4 daagjes Münchengladbach verkennen. Daar verteerden we eerst een Bongobonnetje in het Dorint hotel. Een hotel met heerlijke welness maar irritant luidruchtige hollandse kindjes. De volgende dagen doken we telkens de stad in, maar vonden we het toch altijd een beetje véél te koud.  We mochten tweemaal crashen bij de sympathieke couchsurfer Benjamin. We bezochten een vreemd modern museum waar we behandeld werden als professionele kunstdieven. En smikkelden van heerlijke rabberaardbeisaus op onze vleesjes! De laatste dag bezochten we nog een gezellig Schloss waar heel wat beestje rond liepen met een veel mooier eind dan deze blogpost. Of misschien ook niet?

Van onze Duitse gastheer en zijn vrienden mochten we deze prachtige liedjes leren kennen. Het eerste blijkt een Duitse meezinger in de discotheken. Het tweede een Franse meezinger voor na het snowboarden.

Bij mijn laatste update in november was ik nog maar net verhuisd naar mijn liefste schat, maar ondertussen zijn we in maart nog maar eens verhuisd naar onze eigen stek samen met heer en meester Orion. Alles is aanwezig inclusief tuinmeubels en BBQ. Blijkt dat mijn wensen van 2008 in 2010 uitgekomen zijn … slechts 2 jaar voor zo’n mooie wens vind ik meer dan het wachten waard.

Ondertussen komen er af en toe vreemde mensen bij ons binnen. De TV blijft voor dood achter op zijn tochwel mooie nieuwe TV meubel en in de plaats daarvan stoppen we ons neuzen in de potten of in de boeken. En af en toe doen we ook nog eens van fotograaf.

Op mijn werk heb ik deze meneer zijn site mogen maken en 3 eigen accounts gekregen. Het zorgt voor een beetje extra stress, maar het was wel eens nodig.

Hoe gaat het met jullie lieve lezers? Lezen jullie mij nog of heb ik deze keer toch echt te lang gewacht?

Dit weekend kwam ik tot een verhuishoogtepunt. Ik lade een serieuze vrachtwagen vol voor haar en haar en was dolblij wanneer hij mij kwam aflossen voor het uitladen. Daarna huurde ik me zelf een mini vrachtwagen om de nieuwe ikea-zetel op te pikken. Een serieus zwaar stukje om rond te zeulen en uit te pakken. Maar hij past perfect tussen de iets ouder spullen die er nog staan en hangen. Vandaag hebben we die nog wat aangevuld met mooie Weba spulletjes waarvoor ik me voor de 3e keer dit weekend in een “vrachtwagen” hees.

Gelukkig was er ook nog “ontspanning” met een 90′s fuif! Jammergenoeg zonder mijn lieve schat die thuis ziekjes achterbleef! Maar die is ondertussen al gelukkig terug gezond! Om na te genieten en voor wie er niet was … een paar hippe dansmoves om in te studeren.

… but a gaint leap for Myle.

Het kleine blokje rechts van u … in mijn verwaarloosde sidebar … dat met de titel “Sport” … Zie je dat? Idd, dat is, na meer dan een jaar, nog eens aangepast! Neenee, ik heb niet zo lang op mijn lui gat gezeten. Ik heb bergen beklommen, hellingen afgesnowboard, geskate, gelopen, geklommen, gezwommen, kastanjes rapen … Maar vanaf vandaag ga ik dat dingetje toch maar weer eens deftig bijhouden. Als was het maar om mezelf een beetje aan te moedigen en mezelf te confronteren met de zichtbaar laatste sportieve uitspattingen.

En nu … nu ben ik ook nog op zoek naar een leuke clubsport om in Gent te doen op dinsdag of woensdag. Mensen die aanraders hebben, laat het me weten!

[+ update sport]

Koetjes tellen

Halverwege augustus ging ik een verlengd weekendje koetjes tellen in de Auvergne. Er werden uiteindelijk niet veel koetjes geteld. In de plaats daarvan gingen we luilekker gaan zwemmen in afgelegen meertjes en genoten we ‘s avonds met een boel Gentenaars van mojito’s, stand-up en Voske unplugged. Voske was zelf onze gezellige buurman op de camping! Onze andere buurman bleek dan weer de slimste mens te zijn. Een supergezellig festival … een aanrader … ware het niet dat het voor vrienden van vrienden is en ik al tot de verste aftakking behoor.

Vlieg met me mee …

Met een paar vrienden zouden we gaan kitesurfen in De Haan, maar helaas pindakaas, zonder surfen. Te veel wind? Geen zin om er aan te beginnen voor 8 mensen? Slecht geïnformeerd? We kregen 3 uur lang een super saaie initiatie vliegeren. Omdat ze begrepen hadden dat het om een vrouwelijke vrijgezellengroep ging, hadden ze hun gigolo-instructeur gestuurd. Dat onze groep vooral uit mannen bleek te bestaan zal voor hem een ontgoocheling geweest zijn, de prijs van zijn saaie lesje was in ieder geval voor ons een ontgoocheling.

Met deze kleine inhaalbeurt heb je net net de laatste update van augustus gekregen. Het is nu eind september voor wie bij het lezen van deze teletijdsmachine zijn tijdsbesef logischerwijs is verloren. Leuk bij dergelijke inhaalmanoeuvre is dat ik je nu al kan teasen over de volgende posts. Daarin zal het gaan over dansen in een park, koken zonder jezus, sporten en de fasionista gaan afgeven in het buitenland.

Eigenlijk heb ik ook nog slaapschade in te halen, maar ik ben nog wakker en deze blogpost is dringend, want ik wil nog reclame maken voor iets wat op zijn laatste beentjes loopt!

Een dubbeltje Lokerse Feesten

We zijn 2 dagen naar de Lokerse Feesten geweest en tegen alle verwachtingen in, heb ik enkel Peter Doherty onthouden. Hij stuurde voor één keer niet zijn kat, maar zette zelf, in zijn eentje, een héél goed show neer! Hij zette ook nog eens al zijn idiote wannabees voor aap door zijn, tot ergernis gekopieerde hoedje en costumvest, thuis te laten! Hij gaf het publiek ook nog eens de goede raad om geen drugs te gebruiken en ze gewoon aan hem af te geven.

Verder leerden we ook dat ik behoorlijk goed willekeurig vallende stokskes kon vangen van BASE, mijn schat er enorm marginaal kan uitzien met een coca-cola tattoo op haar arm, dat we allebei veel te klein zijn om tennisballen te vangen die door een kanon afgeschoten werden door William Lawsons himself en dat wat oudere artiesten zoals Orbital en Etienne de Crecy, even oude, vreemd dansende mensen uit hun huizen lokt. Etienne de Crecy had trouwens een wel héél opmerkelijke constructie mee!

Rust in het park

Na 2 keer laat uit te gaan tijdens de werkweek, zijn we de zondag daarop gaan crashen in het Astridpark (aan de Visserij langs de Lousbergskaai). Heel gezellig, zeker voor jonge gezinnen, maar voor de rest ook, met eten (fruit, taart, koekskes, croques, …) en drinken (echt lekkere vlierbessen bionade, maar ook gewoon vedetjes, koffie, …) en zetels om in te liggen en een Human Sjoelbak, waar Luc De Vos meestal het goede voorbeeld geeft. En hiervoor wil ik nog snel eens reclame maken, want het is elke zondag van augustus, dus dit weekend is het de laatste keer!