Fietsen en wandelen …

Thursday, August 19th, 2010

Fietsen is fietsen … maar hoe is fietsen?

De goesting heeft het deze zomer dan toch eindelijk gehaald. Gesteund met wat eco-cheques en enkele einde-reeks-modellen bij de plaatselijke fietsenboer, heb ik mij dan toch een koersfiets gekocht. Net op tijd, want de zomer doet precies net nog een kleine inspanning zijn naam eer aan te doen.

Dit weekend werd er ook keihard gewandeld. Daarvoor werd ik vooral gek verklaard, maar uiteindelijk kreeg ik toch leuke aanmoedigingen onderweg. In mijn hoofd telde ik de kilometers tot honderd, maar kennelijk kon mijn knie maar tot 40 tellen. Hierdoor werd het voor mij toch vooral een nachtelijke wandeling van 9 uur.

En voor de rest wordt er tegenwoordig vroeg opgestaan en hard gewerkt en ook wel een beetje met wantrouwen gekeken naar haar nieuwe hobby. Trouwens, muziekliefhebbers … grooveshark, … goedkoper dan last.fm maar zonder de dwang-neurotische statistieken ….

Ik kan niet slapen …

Sunday, August 8th, 2010

Het is weekend, 7 uur, en ik kan niet meer slapen … Eerst lees ik in mijn boek … maar dat gaat me na een half uurtje al weer vervelen, want het is veel te omschrijvend. Ik start mijn computer op … maar op dit vroege uur is er nog geen vers nieuws, nog geen mails, nog geen interessante facebookweetjes, …

Ik doe iets nuttigs en open mijn WordPress sinds lang, om de spam uit te kuisen. 52 berichten over zetelverkopen, blauwe pillen en onverstaanbare russische sites, …

De “Write” knop staart me na al die maanden nog altijd even aanlokkelijk aan, maar ik weet niet waarover geschreven … maar ik klik toch. Want dan kan ik je misschien vertellen over de super leuke tijd die ik gehad heb tussen dit en mijn vorige blogpost.

Zoals in eind Juni bijvoorbeeld. Toen ging ik fietsen in Heverlee. Het zou ongeveer 60km worden, waar de wegen niet noodzakelijk plat zouden liggen, dus ik zocht een degelijk fiets en vond een prachtige roze koersfiets bij mijn neef. Sindsdien wil ik zo’n ding. Niet in het roze, maar wel van het type koersfiets. Ik schuim nu fietswinkels af om mijn licht op te steken want ik ken daar niets van. Zo’n dingen kosten enorm veel, dus mag het gerust ook een tweedehandsfiets worden.

Of zoals begin Juli. Toen ik met mijn schat voor een grote week door Zweden ging trekken. Eindelijk! Ik vermoed dat iedereen me ondertussen voor geweest is. Maar ik ben er geraakt en ben er zowaar nog meer van gaan houden. Al Couchsurfend trokken we rond Vattern. (Wordt uitegesproken als Wetteren).

We zagen miniatuurtuinen, een prachtig natuurpark en dronken iets in het kasteel van Örebro. Chocolade en andere verwennerij was ons deel in Hjo! Slapen in de toren van een klein kasteel, kajakken en peddelen op ijskoud water en hapen op prachtig fotomateriaal van onze host. Tussendoor aten we uit tubes en genoten we in Jönköping van lange klare nachten. We kampeerden op een verlaten strand op een eiland, met pier en bbq en helder drinkbaar water! We eindigden in Norrköping met een festival met een vreemd publiek met al even vreemde drinkgewoontes en wandelden door de oude industriële binnenstad.

Misschien vertel ik jullie later nog wel meer … maar nu ben ik uitverteld en duik ik terug in mijn boek.

Vanalles en kort

Saturday, January 17th, 2009

Mijn auto was ziek, hij had slechte benzine gedronken. Nu is hij beter, maar ik moet nog uitzoeken waar hij die slechte benzine opgedaan heeft …

Mijn vrouwelijke kant kreeg vandaag Carte Blanche en ik ging met vriendin L. shoppen in Brussel. Versleten maar voldaan met 2 broeks, 1 pull en 1 paar schoenen waarvan ik stuk voor stuk de prijs niet van weet. De schoenen zijn trouwens sportieve hanen, waarvoor ik nog even in therapie zal moeten om daar mee te leven, want ik heb het altijd op één of andere manier een snobmerk gevonden. Mezelf achteraf helemaal laten gaan met een een Chocolate Brownie Explosion*. En na het passen van een kledingstuk de gevleugelde woorden gesproken: “oh sjit, ik heb een nagel gebroken” … ik moet misschien maar eens beginnen naar “Sex in the city” te kijken?

Bij het naar huis rijden opgemerkt dat mijn autootje nog steeds een slagschip is als het hard waait. Met moment moet mijn rijgedrag wel op dat van dronkemansgezwalp geleken hebben.