Twee kleine weekjes geleden verhuisde ik naar mijn allerliefste schat. Haar papa is eventjes de warme stralen van het zuiden gaan opzoeken. (Groot gelijk heeft hij!) We leven ons uit met groenten en fruit van de wassende maan en cross nu elke dag even milieubewust met mijn blitse nieuwe fiets naar het werk.

Dit weekend kwam ik tot een verhuishoogtepunt. Ik lade een serieuze vrachtwagen vol voor haar en haar en was dolblij wanneer hij mij kwam aflossen voor het uitladen. Daarna huurde ik me zelf een mini vrachtwagen om de nieuwe ikea-zetel op te pikken. Een serieus zwaar stukje om rond te zeulen en uit te pakken. Maar hij past perfect tussen de iets ouder spullen die er nog staan en hangen. Vandaag hebben we die nog wat aangevuld met mooie Weba spulletjes waarvoor ik me voor de 3e keer dit weekend in een “vrachtwagen” hees.

Gelukkig was er ook nog “ontspanning” met een 90’s fuif! Jammergenoeg zonder mijn lieve schat die thuis ziekjes achterbleef! Maar die is ondertussen al gelukkig terug gezond! Om na te genieten en voor wie er niet was … een paar hippe dansmoves om in te studeren.

… but a gaint leap for Myle.

Het kleine blokje rechts van u … in mijn verwaarloosde sidebar … dat met de titel “Sport” … Zie je dat? Idd, dat is, na meer dan een jaar, nog eens aangepast! Neenee, ik heb niet zo lang op mijn lui gat gezeten. Ik heb bergen beklommen, hellingen afgesnowboard, geskate, gelopen, geklommen, gezwommen, kastanjes rapen … Maar vanaf vandaag ga ik dat dingetje toch maar weer eens deftig bijhouden. Als was het maar om mezelf een beetje aan te moedigen en mezelf te confronteren met de zichtbaar laatste sportieve uitspattingen.

En nu … nu ben ik ook nog op zoek naar een leuke clubsport om in Gent te doen op dinsdag of woensdag. Mensen die aanraders hebben, laat het me weten!

[+ update sport]

Eigenlijk ben ik nu eerder bezig met de schade in te halen op het inhalen van de schade …  ben je nog mee? Nee? Logisch ook … want deze blog loopt hopeloos achter en daarom in spoedtempo een kleine update.

Koetjes tellen

Halverwege augustus ging ik een verlengd weekendje koetjes tellen in de Auvergne. Er werden uiteindelijk niet veel koetjes geteld. In de plaats daarvan gingen we luilekker gaan zwemmen in afgelegen meertjes en genoten we ’s avonds met een boel Gentenaars van mojito’s, stand-up en Voske unplugged. Voske was zelf onze gezellige buurman op de camping! Onze andere buurman bleek dan weer de slimste mens te zijn. Een supergezellig festival … een aanrader … ware het niet dat het voor vrienden van vrienden is en ik al tot de verste aftakking behoor.

Vlieg met me mee …

Met een paar vrienden zouden we gaan kitesurfen in De Haan, maar helaas pindakaas, zonder surfen. Te veel wind? Geen zin om er aan te beginnen voor 8 mensen? Slecht geïnformeerd? We kregen 3 uur lang een super saaie initiatie vliegeren. Omdat ze begrepen hadden dat het om een vrouwelijke vrijgezellengroep ging, hadden ze hun gigolo-instructeur gestuurd. Dat onze groep vooral uit mannen bleek te bestaan zal voor hem een ontgoocheling geweest zijn, de prijs van zijn saaie lesje was in ieder geval voor ons een ontgoocheling.

Met deze kleine inhaalbeurt heb je net net de laatste update van augustus gekregen. Het is nu eind september voor wie bij het lezen van deze teletijdsmachine zijn tijdsbesef logischerwijs is verloren. Leuk bij dergelijke inhaalmanoeuvre is dat ik je nu al kan teasen over de volgende posts. Daarin zal het gaan over dansen in een park, koken zonder jezus, sporten en de fasionista gaan afgeven in het buitenland.

Eigenlijk heb ik ook nog slaapschade in te halen, maar ik ben nog wakker en deze blogpost is dringend, want ik wil nog reclame maken voor iets wat op zijn laatste beentjes loopt!

Een dubbeltje Lokerse Feesten

We zijn 2 dagen naar de Lokerse Feesten geweest en tegen alle verwachtingen in, heb ik enkel Peter Doherty onthouden. Hij stuurde voor één keer niet zijn kat, maar zette zelf, in zijn eentje, een héél goed show neer! Hij zette ook nog eens al zijn idiote wannabees voor aap door zijn, tot ergernis gekopieerde hoedje en costumvest, thuis te laten! Hij gaf het publiek ook nog eens de goede raad om geen drugs te gebruiken en ze gewoon aan hem af te geven.

Verder leerden we ook dat ik behoorlijk goed willekeurig vallende stokskes kon vangen van BASE, mijn schat er enorm marginaal kan uitzien met een coca-cola tattoo op haar arm, dat we allebei veel te klein zijn om tennisballen te vangen die door een kanon afgeschoten werden door William Lawsons himself en dat wat oudere artiesten zoals Orbital en Etienne de Crecy, even oude, vreemd dansende mensen uit hun huizen lokt. Etienne de Crecy had trouwens een wel héél opmerkelijke constructie mee!

Rust in het park

Na 2 keer laat uit te gaan tijdens de werkweek, zijn we de zondag daarop gaan crashen in het Astridpark (aan de Visserij langs de Lousbergskaai). Heel gezellig, zeker voor jonge gezinnen, maar voor de rest ook, met eten (fruit, taart, koekskes, croques, …) en drinken (echt lekkere vlierbessen bionade, maar ook gewoon vedetjes, koffie, …) en zetels om in te liggen en een Human Sjoelbak, waar Luc De Vos meestal het goede voorbeeld geeft. En hiervoor wil ik nog snel eens reclame maken, want het is elke zondag van augustus, dus dit weekend is het de laatste keer!

Hier is nog leven! De mens achter deze blog leeft zelfs nog meer dan ooit te voren! Daarom ga ik in stukjes de afgelopen maand bijbenen om daarna terug mijn blogje de aandacht te geven die het verdient.

#1 De Alpen

Ongeveer een maand geleden trokken mijn schat en ik naar de Alpen om op avontuur te gaan in de bergen. De doorrit op zich was al een groot avontuur met een tussentijdse overnachten in iemands voortuin (per ongeluk), een lege tank, het aansnijden van stijle, smalle haarspeldbochten en het aanrijden van een weerloze boom. Op dat moment vonden we onszelf ontzettend avontuurlijk bezig. Zelf na de eerste dag keken we nog vrolijk na wat rotsformaties van een grote 10 meter op te klimmen.

De 2 volgende dagen overtrokken onze gezichten al  nadat we 2 dagen lang 50km over bergtoppen liepen door Le Parc National Des Ecrins ^wiki en mijn schat dat waarimpel nog deed met hielen die tot op het weefsel open lagen. Wie ooit ook naar de Alpen willen trekken met nieuwe wandelschoenen, test deze eerst een weekendje in de Ardennen, uw lieving is niet de gepaste biotoop om wandelschoenen in te lopen!

Na een rustdagje voor uitgebreide voetverzorging en mentale voorbereiding op de volgende beproeving, kwamen we om 4u ’s ochtends kreunend uit onze tent. We reden in het donker naar de voet van de Glacier Blanc ^wiki om deze eerst 4 uur te beklimmen tot we aan de feitelijk gletsjer aan kwamen. Daar deden we onze gevaarlijk scherpe schoenen aan, hanteerden we ons pikhouweel en leerden we de basistechnieken.

Op de laatste dag beklommen we nog Via Ferrata Style ^wiki deze bergflank voor gevorderden (foto).

Bij de terugweg namen we terug een tussenstop, maar deze keer in Chalon Sur Saône waar ik 2 jaar geleden ook al kwam om even de sfeer op te snuiven van het straattheaterfestival Chalon Dans La Rue en om daarna mijn maag te vullen bij L’Emile Brochettes, een aanrader voor als je in de streek bent!

Deze bergsportweek was een prachtig aanbod van Joker en vakkundig uitgevoerd door Cimarron!

Flickr Polaroids

^{Myle op een rotsformatie.}

^{Die kleine puntjes in het midden, dat zijn wij!}

^{Edelweiss (Leontopodium alpinum)}

^{Kloofjes waar we af en toe over moesten springen.}

^{Dodelijk schoensel.}

^{Rechtsonderaan op die flank, dat zijn wij!}

[+ update music]

… dat kon mijn auto vorige week plots niet meer. Maar ik nu wel …

Achteruit

Vorige week was dus plots mijn auto (aka Pol de bol) een beetje stuk. Als was het een truc van David Copperfield, waren mijn versnellingen als bij toverslag verdwenen en draaide het rijvermogen van Pol danig in de soep. (Maar zelf in soep, had mijn pook meer weerstand gekend.) Vakkundig opende ik mijn moterkap en plaatste ik mijn auto handmatig in 3e versnelling. Daarmee moest ik het dan ook stellen om tot bij mijn garagehouder te geraken (35km?), met veel gevloek op elk rood licht die mijn weg kruiste. Ik miste op die dag al zowiezo haar feestje, maar ik kon ook nog eens niet de eer van mijn werk verdedigen op het jaarlijks beachvolleybaltornooi.

Het werd tijdens de week echter allemaal terug goed gemaakt met squashen, een heel goed filmpje en een lekkere bananachoc milkshake. Jammergenoeg werd Kwik dit weekend nog gestolen, maar ik zal een waardige vervanger zoeken als nieuw vriendje van Aardbei (die op haar beurt de vervanger is van Bloem)

Nu

… vandaag, hebben we de spookstad Doel bezocht. Het leek ons leuk om er eens fotografisch op uit te leven. Maar het dorpje trekt tegenwoordig blijkbaar veel (ramp)toeristen aan. Het is eigenlijk helemaal zo doods niet meer. We zijn er ook niet lang gebleven. Maar op de terugweg hebben we wel nog Tjilp gered! Die zit nu veilig bij de vogeldokter en hopelijk wordt hij snel beter.

Vooruit

Volgend weekend … dan vertrekken we naar de Alpen! Daar gaan we op ongeveer 4km hoog ons enkels gaan omslaan, de gloednieuwe Alpen-gear uittesten en in onze 3 sterren tent slapen! Hopelijk een waardig alternatief voor het feestgedruis die hier stilletjesaan al terug op gang begint te komen.

Zij is me voor …

She

Zij bezorgde ons een super relax weekend aan “Les Lacs de l’Eau d’Heure“. Ons eigen huisje met een al even eigen sauna en bubbelbad en een zonnebank waarvan de laatste totaal nutteloos bleek. Een subtropisch zwembad (met “kwallen”) en bokjes die we vakkundig wisten te vangen en terug naar huis brachten en die we ook plichtsbewust hebben gered van enkele agressieve marginalioos. (Jup, dierenvrienden zijn we wel!)

H.I.M.

Dankzij mijn lieve schat heb ik ook deze prachtplaat teruggevonden tussen haar iet-wat-bizarre-auto-cd-collectie. Geniet vooral mee (met de zanger van H.I.M. en The Rasmus)

Me

En ik … ik liep vandaag een afstands en tijdsrecord. Maar allesbehalve een snelheidsrecord. Mijn knie ging dan ook compleet total-loss na 11,25 km lopen in 78 minuten. Daarmee kom je inderdaad maar aan een slakkengangetje van 8,6km/u. Ik vermoed dat ik de komende maand maar best weer niet te veel loop of toch op z’n minst stop vanaf het pijn doet.

Eigenlijk zou ik op dit uur (00:30) behoorlijk moe moeten zijn, want ik heb er een zwaar dagje op zitten. Er was hoofdpijn, stress, haast, … maar gelukkig ook verlangen en veel liefde. Door de drukte heb ik nu nog maar net gedaan met mijn zelf gemaakte spaghetti op te eten. Te gek dus om nu in mijn bed te kruipen, dus wil ik van mijn extra energie gebruik maken om nog eens wat van mij te laten horen.

Afgelopen weken waren de mooiste in jaren en er beloven er nog veel en mooiere te volgen en omdat ik zo lang niet van mij heb laten horen krijgen jullie hier een een super korte samenvatting.

Eerst was er een immozoektocht, eten, drinken en feesten … dan was er gemis en Denemarken, daarna was er liefde, veel liefde en Oostende, gevolgd door opnieuw gemis en Noorwegen en Londen. Nu is er terug liefde … en binnenkort zijn er de Ardennen … zonder gemis … maar met heel veel liefde!